...
จาก..ปี
เยือน...
^/i\^สวัสดีครับ..!! คิดถึงกันมั้ยเอ่ย..? ข้าพเจ้า" เวคิน" ปราศจากศรีภรรยา(ถาวร)แล้ว...
ยอมรับในโลกแห่งสัจจะ แต่มิอาจลืมความทรงจำกับสิ่งดีๆที่ผู้คนรอบข้างมอบกำลังใจเสมอ
(..อ่า..นะ.พูดตามอารมณ์จริงๆตนเองเลย เขิลลล~..!
)
........เหตุที่..กระผมหายตัว(มีนาคม2550)
จากเหตุการณ์แรงกระทบทั้งตนเองและญาติๆฝ่ายมารดา
ต้องระเห็จไปอยุธยาค้างบ้านอา 2 ท่าน(อาแป๊ด-อาบล)ระหว่างอยู่นั้น
ช่วยทำงานหนักเอาเบาสู้ ,พักผ่อน,เที่ยว
ชีวิตกับอารมณ์ทั้ง..สงบ-เงียบเหงา-ทุกข์-สุขปนเปมิอาจทำใจแน่นอน
กระทั้งปลายเดือนพฤษจิกายน ผมจึงตัดสินใจบอก...ขออยู่บ้านพ่อ(กล่าวง่าย..ย้ายบ้านนั่นแหละ.!)
ช่วงแรกยังไม่ชินเท่าไหร่..พออยู่นานเข้ารู้สึกสบาย+อิสระ สมดุลใจผูกพันอบอุ่นขึ้น สรุปคือ...
ตอนนี้อยู่..บ้านคุณพ่อในเขตนนทบุรีตลอดแล้วครับ.
(น้องสาวพักอยู่กับแม่ ณ บ้านใหญ่)
พยายามจัดเวลา เสาร์-อาทิตย์ Update blog
หาเรื่องราวเปี่ยมสาระน่ารู้ ขำขัน,Tag จิปาถะเรื่อยๆ..ตามข้อมูลที่ทราบ
..และ..คนเขียนหาได้นะ ฮ่าๆๆ..!
.....ประเดิมตามหัวข้อบน..นิแหละ.
เกี่ยวกับ อัตตชีวประวัติเกี่ยวกับสมญานาม
ทั้งตนเองคิด พ่อ,แม่,เพื่อนซี้ปึ๊กลามไปถึงคนรอบกายตั้งให้อดีต-จวบจนปัจจุบัน
เริ่มด้วย>>
-
" มือโหด ผู้โดดเดี่ยว" <--คุณพ่อ..ก็....นะ..ตั้งให้..เพราะนิสัยเดิมมุมๆนึง
สันโดษ ไม่สุงสิงกับใครเกินจำเป็น แถมบุคคลิกภายนอกที่สลับซับซ้อน เจ้าอารมณ์ (อดีต)นักเลง ชอบต่อยตีหาเรื่องแบบมีเหตุผล มีโรคประจำตัว ทุกวันนี้ยังรักษาอยู่(พบแพทย์+ทานยากำหนด)
..ใครลองสังเกตดีๆนะ..ว่า..บริเวณมือซ้ายมีแผลไฟไหม้
-
“ เจ้าชายหิ่งห้อย ” ß คุณอาจิ๋ม (น้องคนสี่ของพ่อ) ที่มา...
พวกอาๆร่วมขบวนเที่ยว ตลาดอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ช่วงดึก หลังรับประทานอาหารเสร็จ หัวหน้าบังกะโลทัวร์จัดเรือพาไปชมฝูงหิ่งห้อย ณ ป่าต้นลำพู
พวกอากับเราได้ชมยืน+นั่งจับหิ่งห้อยสนุก (เอากะเค้าด้วย คว้ามือไล่+จับ ประคองไม่อยู่
พอผมยื่นแขนออกมาเฉยๆ บินมาเกาะ เอ้อ..! งง = -“) คราวนี้เรื่องแปลกใจทวีคูณ....
..ตอนที่เรานอนพักค้างคืนในห้องนี้แหละ..เห็น.แสง..วับๆแวมๆบริเวณประตูมุ้งลวดทางเข้า
เราก็..คิดว่าคงตาฝาด+ฝันไปสักพักนานๆเข้า “..เฮ้ย...!..บ...บ้าน่า.!? 0_o”(อุทาน) อาจิ๋มก็สะดุ้งตื่นถาม
”เกิดอะไรขึ้น.?” ผมก็ว่า”.ห..หิ่ง..หิ่งห้อยเข้ามาในบ้าน..ได้ไงอ่ะ.??!!”แถมมันบินรอบผนังห้อง
ริมม่านหน้าต่างบ้าง ทั้งอาและผมฉงนใจ
พอเช้าวันรุ่ง.ผมเจอคำตอบของปริศนาหิ่งห้อยในห้องพักเต็มเปา...นะ..อาเค้าสันนิษฐานว่า
..สงสัย..คงตามตัวมาพร้อมของที่เก็บมา(ใบลำพูตกบริเวณแผ่นไม้หัวเรือ หยิบว่าจะทำที่คั่นหนังสือ)
หายสงสัยทันที แล้วอาจิ๋มก็แซวเล่นตั้งฉายาให้
(รู้แค่2คนอา-หลาน เฮอๆๆ..ขำดี -_^\)
-
Tequila boy >“เตกีล่าบอย” ใครทราบก็แล้วไปนะ(เคยอัพเดทฯ)
แต่สำหรับบางคนที่ยังไม่รู้....จะ..เล่า..ให้..ฟัง(ลากเสียงยาวตลกๆ) :-}
ชื่อพืชประจำชาติเม็กซิโก ลำต้น+หัวคั้นเอาน้ำหมักเครื่องดื่ม(เหล้า) ดีกรีแรง รสชาติดี เป็นไม้ที่มีคุณประโยชน์คล้ายต้นกล้วยบ้านเรา สีเขียวอ่อน เรียงใบเหมือนกุหลาบ วุ้นในใบนิยมทำส่วนประกอบในการทำเครื่องสำอาง หนามที่ปลายใบเมื่อดึงออกจะมีเส้นใยใช้แทนเส้นด้ายสำหรับเย็บ-ทอตัดเป็นเสื้อผ้าพื้นเมือง เมื่ออดีตก่อนผมชอบดื่มเหล้าชนิดนี้มาก เค้าเสริฟ์ช็อด(แก้วเล็กๆ)กระดกรวดเดียวอยู่ เป็นคนเดียวที่ดื่มแล้วไม่เกิดอาการมึน เมา ตกค้างแต่อย่างใด (ปัจจุบันเลิกนานแล้ว เพราะถือศีล 5 เคร่งครัด)
สังเกตชื่อ..มัน..เท่ห์ดี..!~เลยตั้งสไตล์ตามใจชอบ
-
Nathan Fransis (ร้อยตรีพลับพลึงแดง) >อนิเม FMA
ยศร้อยตรี “ผู้หมวดนาธาน” บทบาทน้อย ทหารสังกัดกองพันเหนือ(ตรากับเครื่องหมายเหมือน ทว่าสีชุดต่าง)แม้ฝีมือต่อสู้อาจไม่เท่าผู้พันรอย มัสแตง นิสัยดี บุคลิกห้าว,ไฮเปอร์ หลุดฮาๆซื่อๆตามประสาคนชนบท รักพวกพ้องลูกน้อง จุดเด่น คือ วิชาเล่นแร่แปรธาตุสายฟ้า แอ็คชั่นถูกใจเรามาก ส่วนฉายา “พลับพลึงแดง”
ไล่มา เพราะคนเขียนบล็อกชอบสายYuri(Shojo-ai) เป็นทุนเดิม..แล้ว...ดอกพลับพลึง
ภาษาญี่ปุ่นเรียก ”Yuri” ขึ้นชื่อว่าเห็นจะมีสีขาว,ชมพู,ส้ม แต่ที่หายากสุดเป็นพลับพลึงป่าสีแดงกับฟ้า
เลยเลือกสีแดงแทนเพราะเข้าอย่างลงตัว(ฮา)
-
Robocop < อาจารย์แผนกวิจิตรศิลป์(ปวช.1-3)ตั้งให้...ขี่เสือดำ(จักรยานคู่ใจ)
ไปโรงเรียน เกิดอุบัติเหตุคาดไม่ถึงปั่นเร็วชนิดมอไซด์วิบากเรียกพี่
(ดันตื่นสาย+สอบเขียนภาพนอกสถานที่ฯ )
รถเปิดประตูข้างฉับพลัน เบรกไม่ทัน “โครมม..!!!~~”(นึกเอาเองละกัน)ตัวปลิว หลังแขนถลอก เลือดซิบ
ขาเจ็บ ด้วยความรีบเร่งลนลานไม่สนพี่ที่ทำ(ตอนนั้นเค้าพูด+พยายามพาเราหาหมอให้ได้)ผมขอปฏิเสธ
รวมพลังใจสปิริตที่ตนเองพยุงเสือดำ ขี่ถึงโรงเรียน ทันรถใหญ่ที่จะไปสอบพอดิบดี...พอหลังจากนั้น ตรงแขนถลอกไม่เท่าไหร่ แต่ขาเนี่ยสิ.!แข็งทื่อ เดินที เจ็บแปลบ เสียบุคลิกภาพ ผองเพื่อนมองด้วยสายตาหยีๆฮาๆอาจารย์บางท่านเห็นสงสารปน(แอบ)ขำเหมือนกัน
.3อาทิตย์กว่าหายเป็นปกติ จนโดนตั้งสมญา “ Robocop ” ซะ = -,
-
เวคิน [Waykin] ได้จากหนังสือนวนิยายประวัติศาสตร์ที่เขียนในรูปแบบการ์ตูน
(ของThaicomic..หลายปีมาแล้ว)จำได้มิเคยลืม..นะ...ประทับใจสุดๆ.!!~>O^
ตัวละครนี้บุคลิกคล้ายๆเราเลย ใช้อาวุธหอกผสานกับคาถาอาคม (อดีต)ทหารมือซ้ายคุ้มกันพระเจ้าฝาง
ซึ่งเป็นกษัตริย์แถบเหนือ พอเกิดสงครามใหญ่นาย”เวคิน”เกิดเหตุการณ์สูญเสียไพล่พลกับนายเหนือหัว ต้องกลายเป็นคนร่อนเร่พเนจรทำอาชีพเป็นโจรป่า(ฝึกหัด) ปล้นเสบียงกับเงินอย่างเดียว ภายหลัง
ได้เดินทาง ติดตาม ตัวเอกของเรา ด้วยความประทับใจในวิชาต่อสู้,เพลงดาบ
พ่วงบุคลิกแปลกตาไม่เหมือนชาวกรุงศรีฯทั่วไป
...รายนามโดนTagระยะเผาขน จงบอกฉายา+สมญานามคุณมา!
อย่าลืมส่ง+บอกเล่าต่อๆกันไปละ
http://albedo.exteen.com
http://1412kid.exteen.com
http://rain.exteen.com
http://tangmokululu.exteen.com
http://kokoroyuki.exteen.com
http://memoryofink.exteen.com/
http://sysc-est.exteen.com/
http://minami.exteen.com/
http://illusionist.exteen.com/
สำหรับวันนี้กระผม..ต้องขออนุญาติพักผ่อนและทำงานเช่นเคย
อวยพรให้คนเม้นต์,เยือน,ชมบล็อกข้าพเจ้า
โชคดี ร่ำรวยเงิน-ทอง สุขภาพกายใจแข็งแรง
ครอบครัวผองมิตรรักชั่วกาลทุกๆท่านครับ.
“ อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ ” ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
(แต่ถ้าป่วยรีบหาแพทย์ อย่าริอวดเก่งรู้ตนดีรักษา+ซื้อยากินเอง จะเสียใจภายหลังเด้อ.!)
See you again....BYE_
edit @ 23 Feb 2008 13:48:47 by [Unlimited > tequilaboy ;-/