I'm coming! & born to ["the Man"]be ;-)

posted on 29 Oct 2008 18:17 by waykin

cha.la..laสวัสดีครับ.!

ผู้มาเยือน+ชมบล็อก.."เวคิน" พ่อบ้านหัวใจสามัญ

กลับมาพบท่านแล้ว

มิได้เจอะกัน 7 เดือน...เนื่องจาก..

ขวนขว ายหา(สมัคร)งานพิเศษ แต่จนแล้วจน

อด ไม่มีคนเรียกตัวให้กระผมทำงานเลย ย้ายมา

อยู่กับพ่อ ลำบาก(แบบว่า..ออกข้างนอกคงไม่หวังเที่ยวสนุกสนาน

เช่นเมื่อก่อน ตระเวนหารายได้เสริม )สถานการณ์ข่าวบ้านเมือง

เศรษฐกิจซบเซา คนเรียนจบใหม่ๆกังวล..ได้งานทำมั้ย.?

..พนักงานยันมนุษย์เงินเดือนใจสั่นคลอเป็นแถบ

 รวมถึงบุคคลมีฐานะร่ำรวยและปานกลาง

ต้องร่วมด้วยช่วยกันประหยัด

 

/เข้าเรื่องตามหัวข้อ>>..แท่นแท้นนๆๆ..!!~..ตูมม!

(โยนสะเก็ดรักใส่ ตัวใครตัวมัน เฮอๆๆ..L-;)

สงสัยกันมั้ย?..ว่า..ทำไมถึงมีรสนิยมชอบผู้หญิง

(จัด+อาการหลุด+องค์ลง) มากกว่าชาย

...ก็..นะ...คนใกล้ชิดทราบว่าข้าพเจ้าเป็นเช่นไร

บอกตรงๆผมเองก็ไม่รังเกียจเดียจฉันชายชาตรีมากเกินหรอก

ถ้านับถือจริง..คงเป็นเรื่องเสน่ห์ความสามารถในด้านต่างๆ

ซึ่งเด่น ชวนเป็นแบบ(คล้ายเด็กชอบการ์ตูน ตัวะครฮีโร่ในดวงใจประมาณนั้น)

..อะๆ..อยากทราบละสิว่า..มีแบบอย่างสุภาพบุรุษ(ตัวอย่าง)กับเค้าหรือ.?

นี่แหละ.!สิ่งที่ผมบอกกล่าว ณ บัดนี้

 

1.> บรู๊ซ ลี  นักศิลปะป้องกันตัว

 "จีทคุนโด้" ราชาหนังแอ็คชั่นฮอลลีวู้ด

ฮ่าๆๆ.!จุดกำเนิดความ"แมน"ของเราสมัยเด็ก(ป.2-ป.6)

หลังเลิกเรียน+ทำการบ้านเสร็จ กลับบ้านพกตังค์

วิ่งไปร้านเVDOเช่าดู ไม่ก็โปรแกรมทางTVทางนสพ.

มีหนังที่พี่แกเล่น(ดึกขนาดไหนบ่ยั่น)ฝึกฝนออกท่าทางตาม

ลองผิด-ถูกบ้าง ตอนนั้นออกกำลังกายด้วย ห้าว,ลิงโลดทะโมนสุดๆ

ซื้อกระบอง2ท่อนของเล่นพลาสติกควงตามโดน

หน้า,ปาก,แผ่นหลัง

หนักสุด..คงเป็น..ยกกำลังสู้แก็งเด็กซ่าส์ข้างบ้าน

(ขึ้นชื่อเรื่องแกล้งเด็กตัวเล็กๆกับผู้หญิง)ผลัดกันชนะ-แพ้

..ผ่าน2อาทิตย์(มั้ง)กะดวลกับพวกมันต่อ 

ลุงหรือป้าเนี่ยแหละบอกว่าไอ้เด็กกลุ่ม

นั้นโดนปรามเรียบร้อย เพราะชาวบ้านละแวกนั้นทนพฤติกรร

มไม่ไหวจนต้องแจ้งผู้ปกครองมาชำระความ

เราก็..นะ..แอบบ่น เสียดาย อุตส่าห์ขยันฝึกปรือจนกาย-ใจพร้อม

อีกหนึ่งโล่งใจที่ไม่ต้องโดนแม่ทำโทษ นั่งซักผ้าพ่วงอาบน้ำ เฮอๆๆ.[> ^] 

  

2.> Backstreetboys 

  กลุ่มนักร้องยอดฮิตวงบอยแบนด์

สมาชิกชาวอเมริกันผิวขาวชั้นกลาง แนวลูกสม

ระหว่าง new jack balladry, hip-hop, R&B

และ dance club pop ซึ่งประสบความสำเร็จทาง

ฝั่งแคนนาดา+ยุโรป ด้วยอัลบั้มปี 1996

ผงาดอยู่ในท๊อปเท็นชาร์ตทั่วประเทศ

(น่าแปลกคือในบ้านเกิดพวกเขา อเมริกา กว่าเปิดตัวได้ก็เกือบ2ปีถัดมา)

ช่วงม.2ตอนปลาย ผมได้ชมคอนเสิร์ตทางTVประทับใจ

การแสดงออกท่าทางประกอบการร้องมาก

แบบ..เรียกเสียงกริ๊ด ดึงดูดใจสาวๆ

บทเพลงหาช่องติเตียนแทบไม่เจอ

ถามว่าชอบขนาดไหนเหรอ.?  ;-] ..สรรหาเพลง

อัดเทปตามคลื่นFm. Updateขึ้นมา..

ยืมCDไม่ก็..Loadโปรแกรมคอมฯ

ตามผองเพื่อนที่ชื่นชอบ

เหมือนกับเราฟังเอา(พัฒนาตรงไหน?! *_<) 

เคยหาสมัครพรรคพวก จัดวางกลุ่มเลียนแบบ

(คล้ายๆวงCoverนี่แหละ!)

ตาม.ทว่า..ไม่ประสบความสำเร็จ

ทุกวันนี้ก็ยังชอบผลงานเพลงอยู่ CDมีคู่กาย

อัลบั้มBackstreet Boys *ครั้งแรกปี 1996 และอีกเวอร์ชันปี 1997

Backstreet's Back (1997) Millennium (1999)

 Black & Blue (2000) Never Gone (2005)

Unbreakable (2007) แต่ยังไม่ครบชุด ลำบากหน่อย -  -\\

รายนามเพลงที่ชอบฟังมี No One Else Comes Close

Shape of My Heart,I'll Never Break Your Heart

Show Me The Meaning Of Being Lonely เป็นต้น
 

 

3.> Enrique Iglesias เอ็นริเก อิเกลเซียส

(นามเดิม Enrique Miguel Iglesias Preysler) 

  เกิดที่มาดริด ประเทศสเ

นายแบบ,นักร้อง,นักประพันธ์ (พรสวรรค์กับพรแสวงใช้ได้)

สายเพลงละติน+ป๊อปลูกครึ่งสเปน-ฟิลิปปินส์

ความ"แมน"ลำดับ 2 ของผม

หลังจากเรียนจบสถาบันศึกษาเก่า

(ประมาณ 4 ปีจำได้...^_-) โดนคนรู้จักชักชวนฟัง.......รู้สึกเฉยๆ

..สักพัก..ผีห่าตัวไหนมิทราบ

อึ้ง+ทึ้ง ประทับใจซะงั้น

ก็อะไรเสียอีกละท่าน มิวสิควีดีโอ"Hero" 

นี่แหละ! โค-ตรเท่ห์..!!~ ทำ-ไป-ได้ 

เพลง,บรรยากาศ  ยันนักแสดงเข้ากันลงตัว

(นางเอกเซ็กซี่.! วิ้ดวิ้วๆๆ..!!~~)ส่วนเพลงร้อง

เล่นสำเนียงทั้งสนุก,มันส์ ,แฝงซึ้งยันเศร้าหลบใน

แถมบุคคลิกภาพกายดี ดึงดูดกระตุ้นใจสาวมากมาย

(ขอบอกนะว่า..ช่วงนั้นอ้วนมาก เห็นพี่ท่าน

เผลอย้อนมองตัวเองละอาย+ปลง ต้องปฎิวัติตนเอง

ฝึกออกกำลังกายลดน้ำหนักเพาะเสริมกล้ามเนื้อ) เรียกว่า

เปลี่ยนแปลงตนเองครั้งใหญ่เลยก็ได้ 

เพลงที่ชอบฮัมเล่นก็ Hero,

I Will Survive Do You Know (The Ping Pong Song)

Somebody's Me,Stay Here Tonight

 

 

4.> ศิรศักดิ์ อิทธิพลพาณิชย์ นักร้องเพลงป๊อบ

อัลบั้มชุดแรกๆข้าพเจ้า(แอบ)แซว

ตั้งฉายา"โนบิตะคันทรี่" (ชอบถือกีตาร์)

ดูเผิน..เรียบๆ,เฉิ่มๆ,กายภาพไร้เสน่ห์

 ทว่า..น้ำเสียงเด่น,ละมุน

ไพเราะจับใจ ฟังสบาย เข้าใจความหมายง่าย

ราวกับอ่านกวี,บทกลอนหรือนวนิยาย

(สืบทราบมาว่าชอบเขียนหนังสือด้วย จริงเท็จหรือไม่ก็ยังมิแน่ใจ) ส่วนใหญ่พี่เค้า

ใช้การมองภาพโดยรวมจากการชมบทประพันธ์

ผนวกความ "สุนทรีย์"บวก"ศิลปะ"แสดงออก

ในรูปแบบบทเพลงที่เข้ากันอย่างดี ฉะนั้นเพลงที่ขึ้นระบือนาม

ส่วนมากจะเป็นเพลงประกอบละครทั้งนั้น เช่น รักเธอนิรันดร์

(เพลงนี้ผมร้องเล่นๆจนจำได้แม่นขึ้นใจเลย) คู่ไม่ควร,เก็บอยู่ในหัวใจ

เพียงหนึ่งคำ,หนาว,พรุ่งนี้ เป็นต้น

 

5.> คินดะอิจิ ฮาจิเมะ  m-took.gif หลานชาย(นอกสายตา)

ของ"คินดะอิจิ โคสุเกะ" มีศักดิ์เป็นปู่ยอดนักสืบชื่อดังในอดีตกาล  นักเรียนหนุ่มชั้นมัธยม แต่..

เสน่ห์ที่ชอบและโดนใจมาก คือ ความสามารถด้านสืบสวน

สอบสวนไขปมปริศนาพิจารณาร่องรอย ณ สถานที่เกิดเหตุฆาตกรรม

อย่างดีเยี่ยม พื้นเพนิสัยเดิมจะซุ่มซ่าม,เจ้าชู้,ทะลึ่งนิดๆ

เพื่อนสนิทวัยเด็ก คือ นานาเสะ มิยูกิ คอยช่วยเหลือด้านสติปัญญาที่มีอยู่พอตัว

คราเกิดปัญหาเธอพร้อมเป็นพลังใจสำคัญในการไขคดีฆาตกรรมได้ไม่มากก็น้อย

 

ที่กล่าว..ขอ..อนุญาตแค่ 5 จริงๆมีอีก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช,กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์

ปีเตอร์ พาร์คเกอร์/Spiderman,อานิรุตต์ ศิริจรรยา

IL Divo,Eagle และ นวปฎล มิ่งทุม(มิว-AF2) แค่นี้.!  

อากาศค่อนข้างเย็นกว่าร้อน ดูแลรักษาสุขภาพกาย-ใจ

แข็งแรง ดีๆ พบกันใหม่เมื่อเวลาอำนวยจ้า~!! 

 

[ปล. หมายเลข ๑>>ถึงยังไงคนเขียนก็รัก+ชื่นชอบสตรีมากกว่า

ทั้งรูปร่าง,ความสามารถเด่น,นิสัยดังเคย..วะฮ่าๆๆ..!

 

หมั่นเก็บขวด,กระป๋องยันพลาสติกใส่ถุงใบโต รอขายซาเล้ง

แลก+เก็บตังค์เล็กๆน้อยๆฆ่าเวลา

ตะลอนเดินทางหางานทำเหมือเคย<<ปล.หมายเลข ๒] m-hae.gif

   

ภาษิตบั้นท้ายเสริมชีวิต

 "บุคคลที่ เกลียด และ รัก สุดๆ อยู่เคียงข้าง

  ให้อภัยทุกชั่วกาล คือ มารดาและผู้มีพระคุณใจจริง"

         

      _BYE_

 ........me/ วิ่งสู้ฟัด

 

 

 

 

 

edit @ 31 Dec 2008 13:07:24 by [Unlimited > tequilaboy ;-/

Live and Learn & TAG call miss you

posted on 18 Jan 2008 15:41 by waykin

 ...จาก..ปีเยือน...

^/i\^สวัสดีครับ..!! คิดถึงกันมั้ยเอ่ย..?  ข้าพเจ้า" เวคิน"  ปราศจากศรีภรรยา(ถาวร)แล้ว...

ยอมรับในโลกแห่งสัจจะ แต่มิอาจลืมความทรงจำกับสิ่งดีๆที่ผู้คนรอบข้างมอบกำลังใจเสมอ

 (..อ่า..นะ.พูดตามอารมณ์จริงๆตนเองเลย เขิลลล~..! )

 

........เหตุที่..กระผมหายตัว(มีนาคม2550)

 จากเหตุการณ์แรงกระทบทั้งตนเองและญาติๆฝ่ายมารดา

ต้องระเห็จไปอยุธยาค้างบ้านอา 2 ท่าน(อาแป๊ด-อาบล)ระหว่างอยู่นั้น

 ช่วยทำงานหนักเอาเบาสู้ ,พักผ่อน,เที่ยว

ชีวิตกับอารมณ์ทั้ง..สงบ-เงียบเหงา-ทุกข์-สุขปนเปมิอาจทำใจแน่นอน 

 

กระทั้งปลายเดือนพฤษจิกายน ผมจึงตัดสินใจบอก...ขออยู่บ้านพ่อ(กล่าวง่าย..ย้ายบ้านนั่นแหละ.!) 

 ช่วงแรกยังไม่ชินเท่าไหร่..พออยู่นานเข้ารู้สึกสบาย+อิสระ สมดุลใจผูกพันอบอุ่นขึ้น สรุปคือ...

ตอนนี้อยู่..บ้านคุณพ่อในเขตนนทบุรีตลอดแล้วครับ.

(น้องสาวพักอยู่กับแม่ ณ บ้านใหญ่) 

พยายามจัดเวลา เสาร์-อาทิตย์ Update blog

 หาเรื่องราวเปี่ยมสาระน่ารู้ ขำขัน,Tag จิปาถะเรื่อยๆ..ตามข้อมูลที่ทราบ

..และ..คนเขียนหาได้นะ ฮ่าๆๆ..!

 

.....ประเดิมตามหัวข้อบน..นิแหละ.เกี่ยวกับ อัตตชีวประวัติเกี่ยวกับสมญานาม

ทั้งตนเองคิด พ่อ,แม่,เพื่อนซี้ปึ๊กลามไปถึงคนรอบกายตั้งให้อดีต-จวบจนปัจจุบัน

เริ่มด้วย>>  

 - " มือโหด ผู้โดดเดี่ยว" <--คุณพ่อ..ก็....นะ..ตั้งให้..เพราะนิสัยเดิมมุมๆนึง 

 สันโดษ ไม่สุงสิงกับใครเกินจำเป็น แถมบุคคลิกภายนอกที่สลับซับซ้อน  เจ้าอารมณ์ (อดีต)นักเลง ชอบต่อยตีหาเรื่องแบบมีเหตุผล มีโรคประจำตัว ทุกวันนี้ยังรักษาอยู่(พบแพทย์+ทานยากำหนด)

..ใครลองสังเกตดีๆนะ..ว่า..บริเวณมือซ้ายมีแผลไฟไหม้  

 

-          เจ้าชายหิ่งห้อย   ß คุณอาจิ๋ม (น้องคนสี่ของพ่อ) ที่มา...

พวกอาๆร่วมขบวนเที่ยว ตลาดอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

ช่วงดึก หลังรับประทานอาหารเสร็จ หัวหน้าบังกะโลทัวร์จัดเรือพาไปชมฝูงหิ่งห้อย ณ ป่าต้นลำพู

พวกอากับเราได้ชมยืน+นั่งจับหิ่งห้อยสนุก (เอากะเค้าด้วย คว้ามือไล่+จับ ประคองไม่อยู่

พอผมยื่นแขนออกมาเฉยๆ บินมาเกาะ เอ้อ..! งง = -“)    คราวนี้เรื่องแปลกใจทวีคูณ....

..ตอนที่เรานอนพักค้างคืนในห้องนี้แหละ..เห็น.แสง..วับๆแวมๆบริเวณประตูมุ้งลวดทางเข้า 

เราก็..คิดว่าคงตาฝาด+ฝันไปสักพักนานๆเข้า ..เฮ้ย...!..บ...บ้าน่า.!? 0_o”(อุทาน) อาจิ๋มก็สะดุ้งตื่นถาม

เกิดอะไรขึ้น.? ผมก็ว่า.ห..หิ่ง..หิ่งห้อยเข้ามาในบ้าน..ได้ไงอ่ะ.??!!”แถมมันบินรอบผนังห้อง

ริมม่านหน้าต่างบ้าง ทั้งอาและผมฉงนใจ

พอเช้าวันรุ่ง.ผมเจอคำตอบของปริศนาหิ่งห้อยในห้องพักเต็มเปา...นะ..อาเค้าสันนิษฐานว่า

..สงสัย..คงตามตัวมาพร้อมของที่เก็บมา(ใบลำพูตกบริเวณแผ่นไม้หัวเรือ หยิบว่าจะทำที่คั่นหนังสือ)

หายสงสัยทันที แล้วอาจิ๋มก็แซวเล่นตั้งฉายาให้   

(รู้แค่2คนอา-หลาน  เฮอๆๆ..ขำดี -_^\) 

-          Tequila boy >“เตกีล่าบอย ใครทราบก็แล้วไปนะ(เคยอัพเดทฯ)

แต่สำหรับบางคนที่ยังไม่รู้....จะ..เล่า..ให้..ฟัง(ลากเสียงยาวตลกๆ) :-}

ชื่อพืชประจำชาติเม็กซิโก ลำต้น+หัวคั้นเอาน้ำหมักเครื่องดื่ม(เหล้า) ดีกรีแรง รสชาติดี เป็นไม้ที่มีคุณประโยชน์คล้ายต้นกล้วยบ้านเรา สีเขียวอ่อน เรียงใบเหมือนกุหลาบ วุ้นในใบนิยมทำส่วนประกอบในการทำเครื่องสำอาง หนามที่ปลายใบเมื่อดึงออกจะมีเส้นใยใช้แทนเส้นด้ายสำหรับเย็บ-ทอตัดเป็นเสื้อผ้าพื้นเมือง เมื่ออดีตก่อนผมชอบดื่มเหล้าชนิดนี้มาก เค้าเสริฟ์ช็อด(แก้วเล็กๆ)กระดกรวดเดียวอยู่ เป็นคนเดียวที่ดื่มแล้วไม่เกิดอาการมึน เมา ตกค้างแต่อย่างใด (ปัจจุบันเลิกนานแล้ว เพราะถือศีล 5 เคร่งครัด)

สังเกตชื่อ..มัน..เท่ห์ดี..!~เลยตั้งสไตล์ตามใจชอบ

 -          Nathan Fransis (ร้อยตรีพลับพลึงแดง) >อนิเม FMA

 ยศร้อยตรี  ผู้หมวดนาธานบทบาทน้อย ทหารสังกัดกองพันเหนือ(ตรากับเครื่องหมายเหมือน ทว่าสีชุดต่าง)แม้ฝีมือต่อสู้อาจไม่เท่าผู้พันรอย มัสแตง  นิสัยดี บุคลิกห้าว,ไฮเปอร์  หลุดฮาๆซื่อๆตามประสาคนชนบท รักพวกพ้องลูกน้อง จุดเด่น คือ วิชาเล่นแร่แปรธาตุสายฟ้า แอ็คชั่นถูกใจเรามาก  ส่วนฉายาพลับพลึงแดง

ไล่มา  เพราะคนเขียนบล็อกชอบสายYuri(Shojo-ai) เป็นทุนเดิม..แล้ว...ดอกพลับพลึง

ภาษาญี่ปุ่นเรียก ”Yuri” ขึ้นชื่อว่าเห็นจะมีสีขาว,ชมพู,ส้ม แต่ที่หายากสุดเป็นพลับพลึงป่าสีแดงกับฟ้า

เลยเลือกสีแดงแทนเพราะเข้าอย่างลงตัว(ฮา)   

  -        Robocop  < อาจารย์แผนกวิจิตรศิลป์(ปวช.1-3)ตั้งให้...ขี่เสือดำ(จักรยานคู่ใจ)

ไปโรงเรียน เกิดอุบัติเหตุคาดไม่ถึงปั่นเร็วชนิดมอไซด์วิบากเรียกพี่

(ดันตื่นสาย+สอบเขียนภาพนอกสถานที่ฯ )

รถเปิดประตูข้างฉับพลัน เบรกไม่ทัน โครมม..!!!~~”(นึกเอาเองละกัน)ตัวปลิว หลังแขนถลอก เลือดซิบ

ขาเจ็บ ด้วยความรีบเร่งลนลานไม่สนพี่ที่ทำ(ตอนนั้นเค้าพูด+พยายามพาเราหาหมอให้ได้)ผมขอปฏิเสธ

รวมพลังใจสปิริตที่ตนเองพยุงเสือดำ ขี่ถึงโรงเรียน ทันรถใหญ่ที่จะไปสอบพอดิบดี...พอหลังจากนั้น ตรงแขนถลอกไม่เท่าไหร่ แต่ขาเนี่ยสิ.!แข็งทื่อ เดินที เจ็บแปลบ เสียบุคลิกภาพ ผองเพื่อนมองด้วยสายตาหยีๆฮาๆอาจารย์บางท่านเห็นสงสารปน(แอบ)ขำเหมือนกัน

 .3อาทิตย์กว่าหายเป็นปกติ จนโดนตั้งสมญา “ Robocop ” ซะ  = -,   

 -          เวคิน [Waykin]  ได้จากหนังสือนวนิยายประวัติศาสตร์ที่เขียนในรูปแบบการ์ตูน

(ของThaicomic..หลายปีมาแล้ว)จำได้มิเคยลืม..นะ...ประทับใจสุดๆ.!!~>O^ 

ตัวละครนี้บุคลิกคล้ายๆเราเลย ใช้อาวุธหอกผสานกับคาถาอาคม (อดีต)ทหารมือซ้ายคุ้มกันพระเจ้าฝาง

ซึ่งเป็นกษัตริย์แถบเหนือ พอเกิดสงครามใหญ่นายเวคินเกิดเหตุการณ์สูญเสียไพล่พลกับนายเหนือหัว ต้องกลายเป็นคนร่อนเร่พเนจรทำอาชีพเป็นโจรป่า(ฝึกหัด) ปล้นเสบียงกับเงินอย่างเดียว ภายหลัง

ได้เดินทาง ติดตาม ตัวเอกของเรา ด้วยความประทับใจในวิชาต่อสู้,เพลงดาบ

พ่วงบุคลิกแปลกตาไม่เหมือนชาวกรุงศรีฯทั่วไป       

สำหรับวันนี้กระผม..ต้องขออนุญาติพักผ่อนและทำงานเช่นเคย

  อวยพรให้คนเม้นต์,เยือน,ชมบล็อกข้าพเจ้า

โชคดี  ร่ำรวยเงิน-ทอง สุขภาพกายใจแข็งแรง

ครอบครัวผองมิตรรักชั่วกาลทุกๆท่านครับ.

   อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

 (แต่ถ้าป่วยรีบหาแพทย์ อย่าริอวดเก่งรู้ตนดีรักษา+ซื้อยากินเอง จะเสียใจภายหลังเด้อ.!)       

 

 See you again....BYE_

 

 

 

 

edit @ 9 Mar 2009 21:17:34 by [Unlimited > tequilaboy ;-/